ده قاعده اصلی برای لاغری

کارشناسان تغذیه برای کسانیکه دوست دارند لاغر شوند ، ده قاعده مهم را خاطر نشان مینمایند . اگر از این قواعد و اصول پیروی نمائید ،  خلاصی یافتن از وزن اضافی تان  کار زیاد سختی نخواهد بود . این ده قاعده طلائی بدین شرح میباشند :

1-     در لاغری هیچگاه هدفهائی که رسیدن و تحقق آنها امکان پذیر نبوده و یا رسیدن به آنها سخت است را انتخاب نکنید .  خود را هیچگاه برای رسیدن به وزنی خاص متمرکز نکنید . باید چنین قبول کنید که یکی دو کیلو اضافی ایرادی ندارد .

2-     هر زن لاغری جذاب نیست . اگر هدف شما از لاغر شده اینست که بیش از پیش جذاب بنظر برسید باید این نکته را فراموش نکنید که جذاب بنظر رسیدن تنها با لاغری  ارتباط ندارد و فاکتورهای دیگری را نیز میطلبد .

3-      فکر نکنید که با گرفتن رژیم غذائی شکل عمومی بدن شما تغییر خواهد یافت . بعد از لاغری بدن شما کمی لاغر تر و نحیف تر از گذشته دیده خواهد شد .  مطمئنا با گرفتن رژیم غذائی  سینه ها و باسن شما کوچکتر خواهد شد ولی تناسب اندام بهم نمیخورد .

4-     میزان کالری که در طول روز دریافت مینمائید را کم کم کاهش دهید . برای کم بودن میزان چربی غذاهایتان توجه لازمه را مبذول دارید . هیچگاه سبزیجات و میوه جات را از رژیم غذائی خود کم نکنید .

5-     هیچگاه هدفتان لاغر شدن در کوتاه مدت نباشد . از اینرو اگر دوست دارید بعنوان مثال در ماههای گرم سال و یا در روزی خاص لاغرتر بنظر برسید باید برای آن از ماهها قبل برنامه ای خاص را بمورد اجراء بگذارید . رژیم های غذائی تک غذائی میتواند به اراده ، تغذیه و سلامتی شما ضربه بزند .  با رژیم غذائی مناسب روزانه 1200 الی 1500 کالری مواد غذائی مصرف کرده و مرتبا ورزش نمائید .

6-     برای دوری از بازگشت به وزنی که با رژیم های غذائی از دست داده اید ، تغذیه سالم را بصورت عادت غذائی  خود درآورید . مقدار سبزیجات و میوه جات در رژیم غذائی را افزایش داده  و از میزان قند ، گوشت ، چربی  و نان وشیرینی جات بکاهید  .

7-     کار حساب کردن کالری مواد غذائی را با بیحوصلگی انجام ندهید . در آشپزخانه خود ترازوئی قرار داده و تمام مواد غذائی را بر اساس لیست کالری مواد حساب کنید .  ولی در اینکار نیز لطفا مبالغه نفرمائید .

8-     ورزش را فراموش نکنید . اگر انجام نرمش و ورزش را دوست نداشته و یا اینکه بهنگام ورزش دلتان گرفته و خسته میشوید ، بیشتر حرکاتی که دوست دارید را تکرار نمائید . مثلا میتوانید هفته ای سه بار با ترانه ای که دوست دارید برقصید .

9-     هر روز بر روی تراز خودتان را وزن نکرده و به اینکار عادت نکنید . هفته ای یکبار آنهم با لباسهائی یکسان و در ساعت مشخص خودتان را وزن کنید .

10- میتوانید هر چه در طول روز میخورید را یادداشت کنید و اگر از رژیم غذائی که گرفته اید راضی نباشید یادداشت خود را مرور کرده و اشتباهتان را بیابید . این مقایسه میتواند  تمرینات بعدی را هدایت کند .

ما می‌توانيم جمعيت جهان را از نظر تناسب اندام افراد آن، ‌به 3 قسمت تقريباً مساوی تقسيم كنيم: يك سوم چاق، يك سوم لاغر و يك سوم دارای اندام مناسب. بنابر اين پديده چاقی یا لاغری، پديده‌ای طبيعی به حساب می‌آيد.
اگر بتوانيم سيستم سوخت و ساز بدن را درك كنيم علت اين پديده را نيز می‌توانيم درك كنيم. خداوند متعال، ‌بدن انسان را با دقتی فوق‌العاده ساخته و نه تنها كل محاسبات لازم را برای سلامتی او در نظر گرفته، به منظور تأمين انرژی لازم برای ادامه اين زندگی، سيستم های دقيقی خلق كرده است.
انرژی لازم برای تأمين نيازهای بدن انسان از خوراكی ها دريافت می‌شود. اگر انرژی دريافتی به اندازه انرژی مورد نياز بدن باشد، وزن آن شخص ثابت می‌ماند‌ و اگر اين انرژی بيش از انرژی مورد نياز بدن باشد، بدن پس از دريافت نياز خود،‌ انرژی باقيمانده را به ذخيره ای برای روزهای قحطی تبديل می‌کند. اين ذخيره معمولاً به صورت بافت چربی در مناطق مختلف بدن باقی می‌ماند و باعث افزايش وزن می‌شود.
حال اگر انرژی دريافتی شخصی كمتر از نياز او باشد،‌ بدن مجبور است برای تأمين بقيه نياز خود از اين انرژيهای ذخيره شده (چربيهای انباشته در بدن)‌ استفاده كند. در صورت عدم وجود ذخائر چربي،‌ بدن نياز خود را از سوزاندن بافتهای ديگر خود تهيه خواهد كرد. وضعيت تأمين نياز بدن به گونه‌ای است كه حتی در بعضی حالتهای قحطی و رژيمهای نادرست، بدن برای تأمين نياز خود از بافتهای حياتی و مهم مثل قلب، ‌كليه، كبد و غيره استفاده می‌كند كه باعث كاهش وزن می‌شود.
بنابراین لاغری دليل بسيار روشنی دارد و با رفع اين دليل به راحتی می‌توان به وزن ايده‌آل رسيد و از سلامتی كامل و اندامی مناسب بهره برد.

ژن ولاغری و چاقی

آيا چيزی به نام ژن چاقی و ژن لاغری وجود دارد؟
خير؛ چون مي‌دانيم كه ژنها غير قابل تغييرند. مثل ژن رنگ پوست، يا چشم. ما نمي‌توانيم ژنها را تغيير دهيم، چون ژنها داخل سلولهای بدنند و از اجداد و نياكانمان به ما منتقل شده‌اند. از آنجا كه چاقی و لاغری تغييرپذير است، هيچ كدام ژن محسوب نمي‌شوند.

اگر ژن چاقی و لاغری وجود ندارد، چرا گاهی همه اعضای برخی خانواده‌ها چاق، يا برعكس،‌ همه لاغرند؟
رفتارهای انسانها طبق قواعد ژنتيك است. هر فردی ژنهای رفتاری خاص خود را از نياكان خود دريافت مي‌کند و به ارث مي‌برد. يكی از اين ژنهای رفتاري، ‌ژن رفتاری خوراكی است كه در خانواده‌ای با ژن رفتاری پرخوري، باعث چاقی افراد خانواده، در خانواده‌ای ديگر با رفتار معتدل در تغذيه، باعث خوش‌اندامي‌، و نهايتاً در خانواده‌هائی با رفتار عدم تمايل به خوردن يا نفرت از غذا، سبب لاغری افراد مي‌شود.
دو خانواده را در نظر بگيريد كه در يكي، همگی لاغر و در ديگری همگی چاق هستند. فرض كنيد يك جعبه شيرينی در يخچال خانه هر دو خانواده وجود دارد.
چه بسا در خانواده لاغرها تعداد زيادی از قطعات شيرينی پس از چند روز خراب شده، روانه‌ سطل آشغال شود؛ زيرا پدر يا مادر خانواده مي‌گويند شيرينی را برای بچه‌ها خريده‌اند. بچه‌ها نيز هر يك بهانه‌ای مي‌آورند: يكی مي‌گويد: ميل ندارم؛ دومی مي‌گويد: الآن سير هستم؛ سومی مي‌گويد: حوصله ندارم. چهارمی مي‌گويد: باشد برای فردا و پنجمی … خلاصه هر يك، طوری از خوردن طفره مي‌رود.
ولی در خانواده چاقها، وقتی پدر از سر كار برميگردد، مي‌بيند جعبه ‌شيرينی هم نيست و نابود شده است! بچه‌ها شيرينی را خورده‌اند و جعبه خالی را در سطل آشغال انداخته‌اند. اين خانواده رفتار بخور بخور را به ارث برده‌اند و هر كدام كه در يخچال را باز كرده‌اند، يك قطعه از شيرينی خورده‌اند. اينها چاقی را به ارث نبرده‌اند، رفتار «اگر ديدی بخور»، يا اضافه خوردن را به ارث برده‌اند كه سبب چاقی مي‌شود.
بنابراين، فرق زيادی بين رفتار‌ و ژن وجود دارد. اگر ژن چاقی يا ژن لاغری وجود داشت، هيچ اميدی به كاهش يا اضافه وزن نداشتيم، ولی چون رفتار افراد قابل كنترل است، به راحتی مي‌توان لاغرها را چاق و چاقها را لاغر كرد.